آواشناسی و واج‌شناسی همخوان‌های چاکنایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی ‌دانشگاه امام خمینی (ره)

چکیده

  در این مقاله رفتار واجی همخوان‌های چاکنایی را در جایگاه‌های واجی مختلف در چارچوب واج‌شناسی آزمایشگاهی از طریق مشاهده الگوی تغییرات شدت انرژی طیف فرکانسی مورد بررسی قرار می‌دهیم. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که همخوان‌های چاکنایی در جایگاه آغاز کلمه و میان کلمه بعد از همخوان به صورت سخت تولید می‌شوند؛ در جایگاه میان کلمه بین دو واکه از میزان فعالیت چاکنای برای تولید / Ɂ / و /h/ کاسته می‌شود ولی این همخوان‌ها به کلی از زنجیره گفتار حذف نمی‌شوند؛ و در پایانه هجا از میزان فعالیت الگوهای بست و سایش چاکنایی کاسته می‌شود ولی اثر این الگوها در پایانه هجا همچنان باقی می‌ماند. بر این اساس هر قدر میزان فعالیت الگوهای بست و سایش چاکنایی کاهش یابد، بر میزان ارتعاش تارآواها افزوده شده و به این ترتیب شباهت این همخوان‌ها با واکه قبل بیشتر می‌شود که این مسئله باعث می‌شود واکه قبل کشیده‌تر درک شود.    

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The phonetics and phonology of Persian glottal consonants

نویسنده [English]

  • V. Sadeghi
Faculty member of Imam Khomeini International University
چکیده [English]

This article addresses the phonetic interpretations of glottal consonants across various phonological positions through an experimental approach. The first section of the article reviews theories suggested concerning the phonemic status of the glottal stop in Persian over the past few decates. The second section provides experiments conducted by the author to evaluate the accuracy of existing theories and suggestions in relation with the phonological behaviour of glottal consonants in different phonetic contexts.

کلیدواژه‌ها [English]

  • experimental phonology
  • spectrum
  • compensatory lengthening

کتابنامه

ثمره، یدالله (1364) آواشناسی زبان فارسی. تهران، مرکز نشر دانشگاهی.

حق‌شناس، علی‌محمد (1370) ”نقش دوگانه همزه در زبان فارسی“. مجموعه مقالات ادبی- زبانشناختی، تهران، انتشارات نیلوفر، 284-257.

درزی، علی (1372) ”کشش جبرانی در زبان فارسی“.مجله زبانشناسی، سال دهم، شماره دوم 72-58.

کرد زعفرانلو کامبوزیا، عالیه  (1379)واج‌شناسی خودواحد و کاربرد آن در فرایندهای واجی زبان فارسی. پایان‌نامه دکتری، دانشگاه تهران، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان‌شناسی.

 

Bijankhan, M. (1994) “FARSDAT–The Speech Database of Farsi Spoken Language” In:Proc. The Fifth Australian Int.Conf. on Speech Science and Technology 824-827.

Bijankhan, M. (2000) “Farsi Vowel Compensatory lengthening:An Experimental Approach” the Fifth  International Conference on Spoken Language Processing, Beijing, China, vol.2 507-510.

Laderfoged, P. (2005) An Introduction to Phonetic Data Analysis. Blackwell Publishing.

Pierehumbert, J. and Talkin, D. (1992) “Lenition of /h/ and glottal stop” Papers in Laboratory Phonology, Vol II. 92-116.

Hanson, M. H., Stevens, K.N. and others (2001) “Towards models of phonation”Journal of Phonetics. 29, 451-480.

Stevens, K. N. (1998) Acoustic Phonetics.Cambridge, MA and London: MIT Press.

Samareh, Y. (1977) The Arrangement of Segmental Phonemes in Farsi.Tehran University press.

Windfuhr, G. (1979) Persian Grammer: History and State of its Study, Trends in Linguistics. NewYork: Mouton de Gruyter Publishers.