1. بررسی نمود استمراری و نام در زبان اشاره ایرانی

مریم طبیعی؛ شهلا شریفی؛ زهره قاری

دوره 7، شماره 1 ، بهار و تابستان 1394، ، صفحه 65-76

چکیده
    زبان اشارۀ ایرانی، زبانی دیداری/فضایی است که با دارا بودن ساختار نحوی و معنایی خاصّ خود در جامعۀ ناشنوایان در سرتاسر ایران با تفاوت لهجه­های مختلف، رشد کرده است. وجود اشارات قراردادی در این زبان اثبات می­کند که زبانی حقیقی است و تنها مجموعه­ای از تصاویر در فضا نمی­باشد. انگیزۀ اصلی انجام پژوهش حاضر با بررسی نمود در زبان ...  بیشتر