نحو
1. جایگاه ادغام موضوع درونی (کردی سورانی)

سامان میهمی؛ یادگار کریمی

دوره 11، شماره 2 ، پاییز و زمستان 1398، ، صفحه 215-230

http://dx.doi.org/10.22108/jrl.2020.118046.1380

چکیده
  در پژوهش حاضر به بررسی جایگاه ادغام موضوع‌ درونی فعل در طی فرایند اشتقاق ساختار سلسله‌مراتبی توسط نحو محض پرداخته می‌شود. در زبان کردی، موضوع‌های درونی فعل در توالی خطی متناظر با ساختار تولیدشده، جایگاه متنوعی دارند؛ گاه قبل و گاه بعد از فعل قرار می‌گیرند (گروه متمم‌نما، در توالی بی‌نشان، بعد از فعل و گروه اسمی قبل از فعل). بر همین ...  بیشتر

نحو
2. ساخت الحاقی: توصیف و پیامدهای نظری

یادگار کریمی؛ الهه نجفی

دوره 9، شماره 1 ، بهار و تابستان 1396، ، صفحه 99-120

http://dx.doi.org/10.22108/jrl.2017.86362.0

چکیده
  از منظر توصیفی، فرایند الحاق به فرایندی نحوی- ساختواژی اطلاق می­شود که در آن یک حرف اضافه با پیوستن به فعل موضوع جدیدی را به ساختار موضوعی فعل اضافه می‌کند و یا اینکه یک موضوع غیرمستقیم را به موضوع مستقیم فعل بدل می­کند.  موضوع الحاقی غالباً دارای یکی از نقش‌های معنایی بهره‌ور، ابزار، مکان و یا جهت می­باشد. در پژوهش‌های زبانشناسی ...  بیشتر

3. مطابقه در نظام کُنایی (ارگتیو) زبان های ایرانی: رقابت واژه بست و وند الف

یادگار کریمی

دوره 4، شماره 7 ، پاییز و زمستان 1391، ، صفحه 1-18

چکیده
  این مقاله به تبیین نظری دو الگوی رایج در ساخت کُنایی زبان‌های ایرانی بر پایه برنامه کمینه‌گرا می‌پردازد. در الگوی اول، در بندهای متعدی، فاعل حالت نمای کُنایی/ غیرفاعلی و مفعول حالت فاعلی می‌پذیرد. در این الگو فعل متعدی در مطابقه کامل با مفعول قرار دارد. در الگوی دوم، فاعل متعدی حالت نمای کُنایی ندارد بلکه به وسیله یک واژه‌بست غیرفاعلی ...  بیشتر