دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 مقالات آماده انتشار 2026 07 15 From Delegitimation to Rebuilding Public Trust: A Discursive Analysis of Police Conduct in Pro- and Anti-Police Interactions on Iranian Social Media از مشروعیت‌زدایی تا بازسازی اعتماد عمومی: واکاوی گفتمان کنش پلیس در تعاملات موافق و مخالف کاربران رسانه‌های اجتماعی ایران 30634 10.22108/jrl.2026.148907.1955 FA پریسا نجفی استادیار/ گروه زبان انگلیسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه لرستان/ خرم‌آباد/ ایران Journal Article 2026 05 16 In recent years, social media have become one of the most consequential arenas for the representation, evaluation, and contestation of police performance. In this space, police action is represented not only through official reports, but also through videos, news posts, user comments, hashtags, reposts, and intertextual links. Drawing on an integrated model and a mixed-methods design, the present study examines supportive and oppositional discourses about the police on Iranian social media and seeks to identify the meaning-making mechanisms and conversational dynamics through which police action is variously delegitimized or reoriented toward the reconstruction of public trust. The data were coded in binary form (0/1) according to 22 discourse features derived from the study’s integrated analytical model. The findings indicate that pro-police discourse is predominantly stabilized, hegemonic, and legitimizing in nature. This discourse represents police action through mechanisms such as active assertion, reference to conflict-related events, and the mitigation of negative aspects of police conduct, while conversationally sustaining itself through a high degree of discursive continuity. By contrast, anti-police discourse is event-centered, reactive, affectively charged, and generalizing. Through mechanisms such as indetermination, suppression, individual specification, and passive assertion, it links police conduct to violence, injustice, and violations of citizens’ rights. The study concludes that reducing negative media attacks against the police cannot be achieved merely through denial or promotional content production. Rather, it requires transparency, rapid accountability, reform of field conduct, rights-oriented dialogue, and the redefinition of police discourse around an institution that is authoritative, law-abiding, and accountable. رسانه‌های اجتماعی به یکی از عرصه‌های مهم بازنمایی، ارزیابی و منازعه درباره کنش پلیس تبدیل شده‌اند. در این فضا، عملکرد پلیس تنها از رهگذر روایت‌های رسمی فهم نمی‌شود، بلکه در پیوند با ویدئوها، فرسته‌های خبری، نظرهای کاربران، هشتگ‌ها، بازنشرها و جریان‌های گفت‌وگویی معنا می‌یابد. با وجود گسترش مطالعات مربوط به مشروعیت پلیس، بازنمایی رسانه‌ای، اطلاعات نادرست و واکنش‌های عاطفی کاربران، هنوز روشن نیست که کنش پلیس چگونه در تعامل میان روایت رسانه‌ای، نام‌گذاری کنشگران، جهت‌گیری عاطفی و سازمان‌یابی گفت‌وگوهای برخط به موضوع مشروعیت‌بخشی، مشروعیت‌زدایی یا مطالبه پاسخ‌گویی نهادی تبدیل می‌شود. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی و در قالب طرح ترکیبی اکتشافی، این فرایند را در دو زیرپیکره موافق و مخالف پلیس در رسانه‌های اجتماعی ایران بررسی می‌کند. داده‌ها شامل ۲۳۴۲ نظر کاربران ذیل فرسته‌های اینستاگرام و یوتیوب درباره کنش پلیس است؛ ۱۲۴۶ نظر در زیرپیکره موافق و ۱۰۹۶ نظر در زیرپیکره مخالف قرار گرفت. داده‌ها بر اساس ۲۱ مؤلفه گفتمانی و تعاملی به‌صورت دوتایی کدگذاری شدند؛ وجود هر مؤلفه با کد «۱» و نبود آن با کد «۰» ثبت شد. یافته‌ها نشان می‌دهد گفتمان موافق با ارجاع به قانون، امنیت، ضرورت برخورد، فعال‌سازی پلیس و پیوست گفتمانی، کنش پلیس را مشروع و قابل دفاع بازنمایی می‌کند. در مقابل، گفتمان مخالف با برجسته‌سازی خشونت، بی‌عدالتی، نقض حقوق شهروندی، ابهام در مسئولیت نهادی و زمینه‌های اجتماعی، کنش پلیس را به پرسش می‌گیرد. نتایج نشان می‌دهد داوری کاربران صرفاً بازتاب موضع موافق یا مخالف نیست، بلکه در فرایندی گفتمانی و تعاملی شکل می‌گیرد که رخداد، قاب‌بندی رسانه‌ای، عواطف جمعی و پاسخ‌گویی را دربرمی‌گیرد.