دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 1 108 17253 FA Journal Article 2016 06 14 https://jrl.ui.ac.ir/article_17253_209b5c032db8aeeb391d7ae19c89d0e5.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 کامل مجله شماره 9 1 108 17254 FA Journal Article 2016 06 14 https://jrl.ui.ac.ir/article_17254_14b9b92c63321692752285d03423aa25.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 The study of developmental process of generic concepts in Persian-speking children بررسی روند رشد مفاهیم عام در کودکان فارسی زبان 16 1 17249 FA شهره صادقی دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2016 06 14   Generic sentences (e.g., GijAhAn be ?Ab nijAz dArӕnd “Plants need water”) refer to essential, enduring and timeless properties of the category and play a crucial role in the developmental trend of childrens’ conceptual processing. Interpreting generic sentences requires integration of multiple linguistic and non-linguistic cues rather than implementing a simple rule. The present study focused on 3-4 and 4-5 year-olds’ (N = 16) use of morphosyntactic cues to determine whether the NP in subject position of a sentence is generic or not. The results of the data analysis revealed that in both morphological and syntactic experiments, children in the 4-5 age group had higher level of linguistic ability in the comprehension and production of generic noun phrases compared to children in the 3-4 age group. Also, children of both age groups used morphological cues rather than syntactic ones to process generic noun phrases.    عبارت‌های عام (مانند، گیاهان به آب نیاز دارند) به ویژگی‌های اصلی، پایدار و بی‌زمان کل مقوله اشاره‌می‌کنند و نقش مهمی در روند رشد پردازش مفهومی کودک ایفامی‌کنند. این عبارت‌ها‌ نمی‌توانند با استفاده از یک قاعده کلی شناخته‌شوند و مجموعه‌ای از اطلاعات زبانی و فرازبانی برای شناسایی و درک آن‌ها نیاز است. در مطالعه حاضر، با اجرای دو آزمون، توانایی 16 آزمودنی کودک از دو گروه سنی 3-4 و 4-5 سال در درک و تولید مفاهیم عام با استفاده از امکانات صرفی و نحوی موجود در جمله مورد بررسی قرارگرفت. یافته‌های به‌دست‌آمده نشان‌داد که در هر دو آزمون صرفی و نحوی،کودکان گروه سنی 4-5 سال عملکرد بهتری در درک و تولید اسم جنس نسبت به گروه سنی 3-4 سال داشتند. همچنین، کودکان هر دو گروه سنی از امکانات صرفی بیشتر از امکانات نحوی در پردازش اسم جنس استفاده‌کردند. https://jrl.ui.ac.ir/article_17249_42a5db49792ea5fc48d88791ec0aa98a.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 A Study of Metathesis and OCP in Persian based on non-linear phonology بررسی فرایند قلب و اصل مرز اجباری در زبان فارسی براساس واج‌شناسی غیرخطی 36 17 17248 FA الهه عطایی دانشگاه اصفهان بتول علی نژاد Journal Article 2016 06 14 Metathesis occurs when ,due to some different factors, phonological segments exchange their linear order. The analysis developed in the framework of autosegmental phonology and optimality theory highlight the major role of Attraction Principle and Obligatory Contour Principle in activating metathesis which stimulates some other phonological processes such as feature coalescence, deletion, compensatory lengthening and dissimilation in return to provide optimal forms in Persian. Results illustrate that [+son] consonants, especially /r/ and glottal consonants /h/ and /?/ as well as [+cont] consonants, i.e fricatives, more than others are attracted by the source, i.e. vowels which causes metathesis. The phonological behavior of glottal consonants in metathesis provides some evidence for their sonoracity. In this paper, besides feature coalescence, deletion and dissimilation are also introduced as the consequences of OCP. فرایند قلب، فرایندی است که در آن توالی واج‌ها به دلایل متفاوتی جابه‌جا می‌شود. هدف این مقاله بررسی انگیزه اعمال فرایند قلب است و نشان می‌دهد که برخلاف آنچه تا به‌حال ثابت شده است اصل توالی رسایی در همه موارد انگیزه اعمال فرایند قلب نیست. تحلیل داده‌ها در چارچوب نظریه‌ی خودواحد و نظریه بهینگی نشان می‌دهد که اصل جذب و اصل مرز اجباری فرایند قلب را تحریک می‌کنند و سپس فرایندهای دیگری مانند ادغام مشخصه‌های همجوار، حذف ،کشش جبرانی و ناهمگونی فعال می‌شوند تا توالی‌های بهینه‌ در گفتار فارسی‌زبانان ظاهر ‌شوند. نتایج نشان می‌دهد که در میان همخوان‌های [+رسا] مانند روان‌ها، به‌خصوص همخوان /r/ و چاکنایی‌های/h/ و /?/ و همخوان‌های [+پیوسته] یعنی سایشی‌ها بیشتر جذب هسته‌ی هجا می‌شوند و بیشترین نقش را در فعال نمودن اصل مرز اجباری به‌عهده دارند. چارچوب تحلیلی مقاله نشان می‌دهد که رفتار واجی همخوان‌های چاکنایی در فرایند قلب رسا بودن این همخوان‌ها را در زبان فارسی تأیید می‌کند. در این مقاله علاوه بر ادغام، حذف و ناهمگونی به عنوان عملکرد اصل مرز اجباری معرفی شدند. https://jrl.ui.ac.ir/article_17248_72e7b7be95e5e29f94a29edeeac16de7.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 The Analysis of book review Articles in Iranian Linguistics Journals based on Hyland's Metadiscourse Model تحلیل مقالات نقد کتاب‌های زبان‌شناسی ایران بر اساس الگوی فراگفتمان هایلند 52 37 17251 FA مریم کارگر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر Journal Article 2016 06 14 Hyland (2005) presents a theoretical framework on metadiscourse to treat interaction between a text writer and the intended reader. Based on this model, any writer employs a number of devices such as positive and/or negative attitude markers (adjectives like eloquent, weak), hedges (adverbs such as maybe), and boosters (adverbs such as certainly) to convey the values of a phenomenon or the (un)certainty of expressed statement. This study takes Hyland (2005)’ model to provide a concrete scheme of book review genre in Persian language. As such, forty book reviews published in Iranian peer-reviewed linguistics journals are selected as the corpus of study, and the frequency of four discourse variables including positive attitude markers, negative attitude markers, hedges, and boosters are analyzed. The findings indicate that the negative attitude markers are the most frequent interaction devices. It is also shown that most discourse markers are used in the closing section of book reviews. In addition, the frequency of negative attitude markers as well as boosters in the corpus of male critics is higher than that of female ones giving weight to the gender divide over language use. It is also revealed that female critics mainly deal with the writer of the book to be reviewed while male critics mostly analyze the book itself. در چارچوب نظری فراگفتمانِ (metadiscourse) هایلند (2005) الگویی برای تحلیل تعامل میان نویسندۀ متن و مخاطب آن ارائه شده است. مطابق با این الگو، نویسنده از ابزارهای مختلف فراگفتمانی نظیر نگرش‌نماهای (attitude markers) مثبت و منفی (صفاتی نظیر شیوا، ضعیف)، تردیدنماها (hedges) (کلماتی مانند شاید)، و یقین‌نماها (boosters) (قیدهایی مانند حتماً) برای بیان ارزش‌های یک پدیده یا میزان تردید یا قطعیت خود در خصوص یک گزاره استفاده می‌کند. در پژوهش حاضر کوشیده‌ایم بر اساس الگوی نظری هایلند، تصویری عینی از گونه (genre) نقد کتاب در زبان فارسی ارائه دهیم. به این منظور چهل مقالۀ نقد کتابِ منتشر شده در نشریات علمی-پژوهشی زبان‌شناسی ایران را به عنوان پیکرۀ پژوهش انتخاب کرده و فراوانیِ چهار متغیر کلامی شامل نگرش‌نمای مثبت، نگرش‌نمای منفی، تردیدنما و یقین‌نما را بررسی کرده‌ایم. یافته‌ها نشان می‌دهد فراوانیِ نگرش‌نماهای منفی در کل پیکره بیش از سایر متغیرهای کلامی است. همچنین معلوم شد که منتقدان، اغلبِ متغیرهای کلامیِ مورد نظر را در بخش پایانیِ مقالات نقد به کار می‌برند. یافته‌ها در دو گروهِ منتقدان زن و مرد نیز جالب‌توجه است، به طوری که فراوانیِ نگرش‌نماهای منفی و یقین‌نما در نقدهای مربوط به منتقدانِ مرد دو برابرِ متون مربوط به منتقدان زن است و به این ترتیب، رویکرد جنسیت‌گرا در خصوص زبان و کاربرد آن تقویت می‌گردد. همچنین مشخص شد که در ارزیابیِ کتاب، منتقدان زن بیش از منتقدان مرد به نویسندۀ کتاب توجه می‌کنند و برعکس، منتقدان مرد بیشتر به خودِ کتاب می‌پردازند. https://jrl.ui.ac.ir/article_17251_95f03539081db7d920da0196c1a17a6f.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 The Comparative Adjective in Ezafe Construction صفت تفضیلی در حوزه‏ی کسره‏ی اضافه 70 53 17250 FA علی درزی دانشگاه تهران لیلا قدیری دانشگاه تهران Journal Article 2016 06 14 In this paper, we compare and contrast two competing hypotheses with respect to the structure of ‎Degree Phrase (DegP) in Persian comparative adjectival constructions in the light of Moazzami’s ‎‎(2006) analysis of the Ezafe construction in this language. Arguing against Kennedy’s (1999) ‎proposal, according to which DegP as a independent syntactic object takes the AP as its ‎complement, we show that data from Persian support the hypothesis proposed by Jackendoff ‎‎(1977), Hellan (1981), Heim (1985), McCawley (1994), and Hazout (1995), among others, under ‎which the DegP is merged in the Spec AP and takes a prepositioanal phrase headed by "az" (than) ‎as its complement. We propose that the head Deg bears a strong uninterpretable feature [Adj] and ‎absorbs the adjective to check and delete it in overt syntax.‎ در این مقاله، ضمن معرفی حوزه‏ی کسره‏ی اضافه و پذیرش تحلیل معظمی (1385)، با قائل شدن به گروه درجه در زبان فارسی، به مقایسه‏ی ‏دو فرضیه در خصوص ساخت درجه در صفات تفضیلی این زبان می‏پردازیم. بر خلاف نظر کندی (1999) که معتقد است گروه درجه ‏‎[DegP]‎‏ در درون فرافکن مستقل خود گروه صفتی را به عنوان متمم میپذیرد، به پیروی از جکنداف (1977)، هلان (1981)، هایم (1985)، ‏مک‌کاولی (1994) و هازوت (1995) گروه درجه را در جایگاه مخصص گروه صفتی در زبان فارسی در نظر می‏گیریم که هسته‏ی صفت، ‏گروه حرف اضافه‌ای با هسته‏ی "از" را به‌ عنوان متمم خود پذیرفته است. آنگاه با قائل شدن به این که هسته‏ی گروه درجه دارای مشخصه‏ی ‏قوی و تفسیر نا‌پذیر ‏‎[Adj]‎‏ هست، در نحو آشکار هسته‏ی گروه صفتی را به خود جذب می‏کند تا مشخصه‏ی ‏‎[Adj]‎‏ خود را بازبینی و حذف ‏کند. بدین ترتیب فرافکن درجه، خود در درون فرافکن گروه صفتی قرار میگیرد و همراه با آن وارد حوزه‏ی اضافه می‏شود.‏ https://jrl.ui.ac.ir/article_17250_4d0edb2abb43ad1219bc5b2c640e7d50.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 Generic subject pronoun in Farsi:A Comparison between consistent and Partial pro drop languages ضمیر فاعلی عام در زبان فارسی: مقایسه‌ای بین زبان‌های ضمیرانداز ثابت و نسبی 88 71 17252 FA رضوان متولیان نائینی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 In the present article, we deal with one of crucial characteristics of Farsi distinguishing it from partial null subject languages (NSLs). According to pro drop parameters of Rizzi (1982) emphasizing on null personal pronoun and the notion of referentiality, consistent NSLs would allow all kinds of null subjects. In this article we illustrate a counterexample to this prediction i.e. Farsi as a consistent NSL and through language data, we argue although it seems that null subjects are used more in consistent NSLs than partial NSLs, the condition is vice versa with respect to impersonal 3SG pro. In particular, in Farsi like other consistent NSLs and in contrast with partial NSLs, generic 3SG pro is not allowed. In this article we adopt Holmberg (2010)’s approach modifying Rizzi’s parameters and justify the distinction between Farsi and partial NSLs regarding overt and non overt generic impersonal pronoun. در مقالۀ حاضر به یکی از ویژگی‌های مهم زبان فارسی که آن را از زبان‌های ضمیرانداز نسبی(partial NSL) متمایز می‌کند می‌پردازیم. براساس پارامترهای ضمیراندازی ریتسی (1982) که بیشتر با تمرکز بر تهی بودن ضمیر فاعلی شخصی و تأکید بر مفهوم ارجاعیت (referentiality) ارائه شده است انتظار می‌رود زبان‌های ضمیرانداز ثابت (consistent NSL) در هرنوع بافتی ضمیراندازی را مجاز بدانند. درمقالۀ حاضر خلاف این پیش‌بینی در یکی از زبان‌های ضمیرانداز ثابت یعنی زبان فارسی به تصویر کشیده می‌شود و با استفاده از داده‌های زبانی نشان داده می‌شود هرچند به نظر می‌رسد فاعل تهی در زبان‌های ضمیرانداز ثابت نسبت به زبان‌های ضمیرانداز نسبی معمول‌تر باشد، در خصوص ضمیر فاعلیِ غیر شخصی سوم شخص مفرد وضعیت برعکس است. به صورت خاص در زبان فارسی همانند دیگر زبان‌های ضمیرانداز ثابت، برخلاف زبان‌های ضمیرانداز نسبی فاعل ناملفوظ سوم شخص با خوانش عام (generic) یافت نمی‌شود. در این مقاله به تبعیت از رویکرد هولمبرگ (2010) سعی داریم با اصلاح پارامترهای ریتسی (1982) و جایگزینی مفهوم ارجاعیت با معرفگی (definiteness) تمایز زبان فارسی با زبان‌های ضمیرانداز نسبی را بالاخص در بکارگیری ضمیر آشکار و غیرآشکار غیرشخصی از نوع عام تبیین نماییم. https://jrl.ui.ac.ir/article_17252_97561c87fc991bd634ea5a0cf7ded641.pdf

دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های زبان شناسی 2322-3413 5 9 2013 11 22 The Numeral Classifiers in the Kalhori Kurdish DPs نقش ممیز عدد در گروه حرف تعریف کردی کلهری 108 89 17247 FA کبری نظری دانشگاه رازی شجاع تفکری رضایی دانشگاه رازی Journal Article 2016 06 14 In this paper, we investigate the syntactic role of numeral classifiers inside the DPs of Kalhori Kurdish as a classifier language. As a complement of the numeral head, classifiers are used with countable nouns, so that its functional projection (CLP) is placed below weak quantifier phrase (WQP) and above number phrase (NumP). To describe the function of this element, we first represent the models of Chierchia (1998), Borer (2005) and Gebhardt (2009) as the three dominant models in this regard and through the description of Kalhori Kurdish numeral classifiers, we also examine these models adequacy across these new data. According to chierchia’s model, in classifier languages, the denotation of nouns is uniformly mass. Consequently, because of the absence of plurals, a classifier is needed to individuate masses into individuals. mass/count distinction of nouns and plural morphology in Kurdish and optionality of classifiers prove that Chierchia’s idea is not applicable to Kurdish data. Borer (2005) refers to the general complementary distribution between numeral classifiers and number morphology and believes that the role of both number morphology and classifiers is to individuate nouns. Because of the simultaneous presence of classifiers and plural morphemes in the same DP in the language under study, the efficacy of this model is also rejected in describing the data of this language. At last, following Gebhardt’s feature-based model, we consider that the numeral classifiers have some features such as [abs q] and [indiv] and plural morphemes have the more specific [group] feature, in addition to specifying the classifiers function, using these features, we are able to describe their distribution inside Kurdish DPs as well. در این مقاله، نقش ممیز عدد در درون گروه حرف تعریف کردی کلهری را به عنوان یک زبان ممیزی بررسی می کنیم. ممیزها عناصری هستند که به عنوان متمم عدد با اسامی قابل شمارش به کار می روند. فرافکن حاصل از این هستۀ نقشی در درون گروه حرف تعریف پایین تر از گروه سوری ضعیف و بالاتر از گروه شمار جای می گیرد. برای تبیین نقش این عناصر ابتدا الگوهای چیرچیا (1998)، بورر (2005) و گبهارت (2009) را به عنوان سه مدل مسلط موجود در این زمینه ارائه کرده، همراه با توصیف ممیزهای عدد کردی کلهری از این سه دیدگاه کفایت آنها را دربرابر این داده های جدید می آزماییم. براساس مدل چیرچیا، در زبانهای ممیزی دلالت اسامی توده وار بوده و لذا به علت جمع بسته نشدن اسامی به تنهایی، از ممیزها برای جمع بستن اسامی استفاده می شود. وجود اسامی قابل شمارش و تکواژ جمع در زبان کردی و اختیاری بودن ممیزها حاکی از نادرستی این دیدگاه است. بورر (2005) براین عقیده است که تکواژ شمار و ممیزها نقش انفراد را داشته و در توزیع تکمیلی هستند. نظر به حضور همزمان ممیز و نشانۀ جمع در گروه حرف تعریف کردی کلهری، کارایی این دیدگاه در توصیف داده های این زبان نیز رد می شود. سرانجام نشان می دهیم که چنانچه به پیروی از گبهارت قائل به آن باشیم که ممیزهای عدد حاوی مشخصه هایی مانند [کمیّت] و [انفراد] بوده و درمقابل، تکواژهای جمع دارای مشخصۀ [گروه] باشند قادریم ضمن توصیف ممیزها در این زبان، توزیع آنها را نیز در درون گروه های حرف تعریف تبیین کنیم. https://jrl.ui.ac.ir/article_17247_0d8b974bf1ee9c10d6d39db4368b1c6e.pdf