دانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823Analysis of Hesitation in Oral Narrative of Girls and Womenمقایسۀ پدیدۀ مکث در بیان شفاهی روایت در میان زنان و دختران1162194910.22108/jrl.2017.101039.1008FAالهاماخلاقیدانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه فردوسی مشهد، ایرانشهلاشریفیدانشیار گروه زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، ایرانعلیایزانلواستادیار گروه زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20161213Orientation such as space, time, people and background activity may change in different combinations and to different degrees of hesitating. There are two important matters in studying narratives based on cognitive issues, mental processing and changing the real world to the world of narrative. Forty woman between 18 – 22 years and forty 9 years old girls have attended in this research. They saw a six minutes global film. Except than natural sound, there is not any words in this film. Then the participants told the story of the film. Data was saved and necessary information was extracted. After statistical analysis, it was cleared that there are not sensible differences between duration of each narrative, the number and duration of hesitations, initial, internal and boundary hesitations between two groups. But the women's speed of speech is higher than girls. This shows the rapid mental processing in adults. In addition, data declared that one of the most regular places of hesitation is when the narrative is started, when narrators is interring to the world of narrative. In addition, hesitations in the idea units are less than between them, because in each idea unit we are more concentrated than between them.در بیان روایت سخنگویان از یک واحد آگاهی به واحد آگاهی دیگر تفاوتهای نشانداری از خود نشان میدهند. میزان تغییر در فضای روایت (فضا، زمان، افراد و فعالیت پسزمینهای) منجر به تفاوت در میزان مکث میشود. آنچه در پردازش مکث در روایت و از دیدگاه شناختی قابلتأمل است، یکی فرایند پردازش ذهنی است و دیگری تغییر جهان واقعی و ورود سخنگو به جهان داستان. هدف از انجام این پژوهش مقایسۀ شناختی پدیدۀ مکث در دو گروه سنی مختلف و استخراج ویژگیهای هر کدام است. این پژوهش با شرکت چهل زن 18 تا 22 سال و چهل دختر 9 ساله صورت گرفته است. از شرکتکنندگان خواسته شد تا فیلم بدون کلام ششدقیقهای را که دیدهاند تعریف کنند. 80 روایت بیانشده ضبط و ثبت شد و سپس مورد تجزیه و تحلیل توصیفی و آماری قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش بین مدّت زمان هر روایت، مدّت زمان مکثها، مکثهای آغازی، میانی و مرزی در دو گروه مورد آزمایش تفاوت معناداری مشاهده نشد. اما تفاوت سرعت گفتار در دو گروه معنادار است و زنان سرعت گفتار بالاتری نسبت به کودکان دارند که نشاندهنده پردازشهای ذهنی سریعتر در بزرگسالان است. همینطور مشخص شد در هر دو گروه مکث درون واحدهای آگاهی کمتر از مرزهای آگاهی اتّفاق میافتد؛ زیرا ذهن در هر واحد آگاهی متمرکزتر از زمانی است که به سمت واحد آگاهی بعدی میرود.https://jrl.ui.ac.ir/article_21949_13f466b1c8d393473e015a57c526ed94.pdfدانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823The Distribution of the Sentential Negative Marker in Dashtestani Dialect:
A Minimalist Approachتوزیع نشانة نفی جمله در گویش دشتستانی: رویکردی کمینهگرا17342195010.22108/jrl.2017.86315FAشجاعتفکری رضاییاستادیار گروه زبانشناسی و زبان انگلیسی دانشگاه رازیحسینمغانیدانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه رازی، ایرانJournal Article20150714The present paper aims to investigate the distribution of the sentential negative marker in Dashtestani dialect within the framework of Chomsky’s (1995; 2001) Minimalist Program. As well as adhering to the beginning of the tensed main verbs and tensed auxiliary verbs, the sentential negative marker in this dialect is able to sit immediately before the objects. Following Zanuttini (1997; 2001), Haegeman (1995), Haegeman and Zanuttini (1991), Payne (1985), Ouhalla (1990), Halle and Marantez (1993), and Laka (1991), the study examines the morphological and phonological nature of the sentential negative marker, together with its distributional properties on the hierarchical structure of the sentence. The findings of the study show that the sentential negative marker is considered a ‘negative prefix’ in the position immediately preceding the tensed main and auxiliary verbs and a ‘negative particle’ before the object. Having generated in the head of NegP, the negative marker as the negative prefix agrees with the verb so that its uninterpretable features are checked and valuated. The negative marker is then manifested on the verb after the syntactic levels by means of the application of morpho-phonological rules. It is also suggested that negative marker as a negative particle is generated in the head of a different NegP.در پژوهش پیشرو، توزیع نشانة نفی در سطح جمله در گویش دشتستانی در چارچوب برنامة کمینهگرای چامسکی (1995؛ 2001) مورد بررسی قرار گرفته است. در این گویش، نشانة نفی جمله علاوه بر انضمام به فعل خودایستا و فعل کمکی زماندار، در جایگاه قبل از متممهای فعل نیز به کار میرود. بدین منظور، در این مقاله با الگوگیری از زانوتینی (1997؛ 2001)، هگمن (1995)، هگمن و زانوتینی (1991)، پاین (1985)، اوهالا (1990)، هاله و مارانتز (1993) و لاکا (1991)، ماهیت نشانة نفی جمله در این گویش بررسی شده، شیوة توزیع جایگاه(های) آن در سلسلهمراتب نحوی جمله تبیین میگردد. یافتههای پژوهش حاکی است که این نشانه در جایگاه منضم به فعل اصلی و فعل کمکی زماندار، یک «پیشوند منفی» و در جایگاه قبل از متممهای فعل، یک «جزء قیدی منفی» محسوب میشود. نشانة نفی به عنوان پیشوند منفی پس از تولید در جایگاه هستة گروه نفی، با فعل مطابقه مییابد. در این مطابقه، مشخصههای تعبیرناپذیر نشانة نفی، بازبینی و ارزشگذاری میشود و این نشانه بعد از سطح نحو توسط قواعد واژـ واجی بر روی فعل تظاهر مییابد. در جملاتی که نشانة نفی قبل از متممهای فعل قرار دارد، نشانة نفی به عنوان جزء قیدی در جایگاه هستة یک گروه نفی متفاوت تولید میشود.https://jrl.ui.ac.ir/article_21950_3430319c7cec1652b972a1c5a442b933.pdfدانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823Fictive Motion in Persian: Some Properties & Constraintsحرکت خیالی در زبان فارسی: برخی ویژگیها و محدودیّتها35522204510.22108/jrl.2017.102702.1038FAحدائقرضائیاستادیار، گروه زبانشناسی دانشگاه اصفهان، ایرانمعصومهدیانتیدانشجوی دکتری زبان شناسی دانشگاه اصفهان، ایرانJournal Article20170225Fictive motion is a fascinating mechanism in language through which a static scene is expressed in terms of motion. Persian is one of the languages in which fictive motion is pervasive. The current study aims at describing some properties and constraints of fictive motion construction in Persian. In doing so, first researchers have tried to elaborate possible distinctions between metaphorical motion sentences and fictive motion sentences of this language. The research data includes 98 fictive motion sentences collected from a number of Persian websites and weblogs. This investigation reveals that, in contrast to fictive motion sentences, metaphorical motion sentences are verbal representations of conceptual metaphors. Moreover, while fictive motion sentences are idiosyncratic, any metaphorical motion sentence is only one of the representations of an underlying conceptual metaphor. The study also discusses the constraints and effective factors in fictive motion constructions. The results obtained reveal that factors including number, direction of motion and agency of trajectory in a sentence are of crucial importance. Also, it seems that some fictive motion sentences in different directions could compose to describe only one static scene. Furthermore, the results show that just as in English, there may be a term denoted to time duration or distance in Persian fictive motion sentences. But, in contrast to English, there is not any limitation on the tense and the aspect of the sentenceحرکت خیالی یکی از سازوکارهای جالب توجّه در زبان است که از طریق آن وضعیّت هستاری ایستا به کمک حرکت توصیف میشود و علیرغمآنکه جمله، فعلی حرکتی را دربردارد، حرکت واقعی را منتقل نمیکند. پژوهش حاضر قصد دارد در وهله اول به تمایز حرکت استعاری و حرکت خیالی در زبان فارسی بپردازد و سپس برخی ویژگیها و محدودیّتهای ساخت حرکت خیالی را در زبان فارسی توصیف نماید. در این راستا، با جستجو در موتور جستجوگر گوگل و مراجعه به تارنماهای مربوط، 98 جمله حرکت خیالی در زبان فارسی گردآوری و تحلیل شد. نتایج نشان میدهد حرکت استعاری و حرکت خیالی در دو بُعد با یکدیگر تفاوت دارند؛ اوّلآنکه، برخلاف جملههای حرکت خیالی، جملههای حرکت استعاری بازنمود زبانی استعارههای مفهومی هستند؛ دومآنکه، جملههای حرکت خیالی نمونههای تکی و منحصربهفرد هستند، درحالیکه هر یک از جملههای استعاریِ مربوط به حرکت، تنها یکی از بازنمودهای یک استعاره مفهومی زیربنایی هستند. بررسی ویژگیها و محدودیّتهای ساخت حرکت خیالی نیز نشان داد که در زبان فارسی شمار، جهت حرکت و کنشگربودن هستار از عوامل تأثیرگذاری هستند که در ساخت حرکت خیالی نقش دارند. همچنین بهنظر میرسد که این قابلیّت وجود دارد که چند حرکت خیالی در جهات مختلف با یکدیگر ترکیب و یک هستار ایستا و واحد را توصیف کنند. افزون برآن مشخص شد در ساخت جملههای حرکت خیالی زبان فارسی، همچون زبان انگلیسی امکان کاربرد عبارتهای بیانگر طول زمان و مسافت وجود دارد. اما ظاهراً برخلاف زبان انگلیسی، محدودیّتی در رابطه با زماندستوری و نمود وجود ندارد.https://jrl.ui.ac.ir/article_22045_b916cdff50bb372de9bb761d2b2e0a2e.pdfدانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823Syncretism of Path Expressions in Selected Iranian Languages: A Nanosyntax Approachهمشکلی مسیرنماها در برخی از زبانهای ایرانی: رویکردی ریزنحو بنیان53762169510.22108/jrl.2017.21695FAمحمددبیرمقدماستاد گروه زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی، ایرانزهره ساداتناصریدانشجوی دکتری زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی ، ایرانJournal Article20170125 <br /> <br />The present paper investigates the syncretism patterns of path expressions in Persian, Kermanshahi Kurdish and Luri (Minjayi dialect) according to Nanosyntax theory. In the introduction, we elaborate Nanosyntax theory by referring to some works as literature review. In the next part, along with explaining Path decomposition, we investigate syncretism patterns in the three mentioned languages. The data is gathered from native speakers. This paper indicates the extent in which Nanosyntax can answer the syncretism in Iranian languages and which patterns they have. The pattern of syncretism in Persian is Location¹Goal¹Source = Route. Most of the time the syncretism of Route = Source is spurious and the reason is that the verb lexicalizes the route node. Syncretism pattern in Kermanshahi Kurdish depends on the position and type of the verb. In the case of verbs which accept enclitics, if the verb is in the initial position, the pattern is “Location=Goal¹Source”; and if the verb is in final position, the pattern will be “Location=Goal=Source”. In the case of verbs which don’t accept enclitics, there are two patterns: “Location=Goal=Source” and “Location= Source≠Goal”. In Luri, if the verb is in the initial position, the syncretism pattern is “Location=Goal≠Source”; and if the verb is in the final position, the pattern will be “Location= Source≠Goal”. According to researches, no language has been found to have the last pattern in Path syncretism. <br /> مقالة حاضر به بررسی همشکلی مسیرنماها در سه زبان فارسی، کردی کرمانشاهی و لری (گویش مینجایی) میپردازد. این بررسی براساس رویکرد نوین ریزنحو صورت پذیرفته است. از این رو در بخش مقدمه به تفصیل به معرفی این رویکرد و نیز آثار پیشین پرداخته شدهاست. در بخش دوم، علاوه بر تحلیل مسیرنمایی، پدیدة همشکلی در سه زبان مذکور مورد بررسی قرار گرفته است. دادههای مربوط به این زبانها از گویشوران بومی جمعآوری شده است. ضرورت پرداختن به این موارد همشکلی نشان میدهد ریزنحو تا چه اندازه پاسخگوی موارد همشکلی در زبانهای ایرانی است و اینکه زبانهای ایرانی از چه الگوی همشکلی تبعیت میکنند. الگوی همشکلی در زبان فارسی به این صورت است که مکاننما، مسیرنمای مبدأ و مقصد با تکواژ جداگانهای صورتبندی و مسیرنمای مبدأ و گذر با تکواژی واحد ظاهر میشوند. در اکثر موارد همشکلی مسیرنمای مبدأ و گذر از نوع ظاهری است، چون فعل در واژگانی کردن گرة گذر دخیل است. الگوی همشکلی در کردی کرمانشاهی تابع نوع و جایگاه فعل در گروه فعلی است. در مورد افعال واژهبست پذیر، اگر فعلآغازی باشد، الگوی همشکلی به صورت «مکاننما = مسیرنمای مقصد ≠ مسیرنمای مبدأ» و اگر فعلپایانی باشد، «مکاننما = مسیرنمای مقصد = مسیرنمای مبدأ» است. در مورد افعالی که واژه بست نمیپذیرند دو الگوی «مکاننما = مسیرنمای مقصد = مسیرنمای مبدأ» و «مکاننما = مسیرنمای مبدأ ≠ مسیرنمای مقصد» برقرار است. الگوی همشکلی در لری اگر فعلآغازی باشد، به صورت «مکاننما = مسیرنمای مقصد ≠ مسیرنمای مبدأ» و اگر فعلپایانی باشد، به صورت «مکاننما = مسیرنمای مبدأ ≠ مسیرنمای مقصد» میباشد. این الگو جزء الگوهایی است که برای آن تا به حال مصداقی یافت نشده استhttps://jrl.ui.ac.ir/article_21695_f22ecb7dea6bbc9a11c39ec55fc9938e.pdfدانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823The Information Exchange Sequences in Unacquainted Participants’ First Conversations
(A Case Study of Kurdish Speakers)توالیهای تبادل اطّلاعات در مکالمات افراد ناآشنا (با تکیه بر تحلیل مکالمة مشارکین کردزبان)77982204410.22108/jrl.2017.101759.1019FAمحرمرضایتی کیشه خالهاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان ، ایرانفاتحاحمدپناهدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان ، ایرانJournal Article20170114Following Svennevig’s (1999) model and framework in conversation analysis, this paper aims at examining the most common conversational sequences applied by unacquainted participants. To achieve this purpose, recorded conversations between six unacquainted Kurdish speakers are analyzed. The aforementioned speakers, are newcomers of a mountain climbing club in Bane County who have tried to elicit their interlocutors’ personal and social information or represent their own information while communicating. According to the results, at least two different types of conversational sequences can be recognized in these conversations: direct type and indirect type. The direct type consists of at least three turns: the first speaker’s question, the addressee’s response to this question and the first speaker’s reaction to this response. The indirect type consists of a set of temporary breaks in the conversation process. These temporary breaks -called side sequences- are provided by the participants to examine, repair or display their background knowledge about the ongoing topic.این مقاله با استفاده از مدل و چارچوب تحلیل مکالمة اسونویگ (1999) به بررسی عمدهترین توالیهای زبانی در مکالمات مشارکین ناآشنا میپردازد. در این راستا، مکالمههای شش مشارک ناآشنای کُردزبان تجزیه و تحلیل شدهاند. مشارکین مذکور، اعضای تازه وارد یک گروه کوهنوردی در شهرستان بانه هستند که قصد داشتهاند در هنگام مکالمه، اطلاعات شخصی یا اجتماعی مخاطب خود را استخراج کنند و یا اطلاعاتی در اختیار او قرار دهند. یافتههای این تحقیق حاکی از وجود دست کم دو نوع توالی قابل تمایز در مکالمات افراد ناآشنا است: توالی مستقیم و توالی غیر مستقیم. توالیهای مستقیم از سه نوبت اصلی تشکیل شدهاند: درخواست فرد آغازکنندة توالی با استفاده از پرسش مستقیم؛ پاسخ مخاطب به این پرسش و واکنش فرد آغازکنندة توالی به این پاسخ. توالیهای غیر مستقیم، از نوبتهایی فرعی تشکیل شدهاند که شکافی موقت در مسیر موضوع مکالمه ایجاد کردهاند. این نوبتهای فرعی -موسوم به توالیهای جانبی- توسط مشارکین مکالمه و به منظور ارزیابی، اصلاح یا نمایش اطلاعات پیشزمینهای مرتبط با موضوع جاری، وارد فرایند مکالمه شدهاند.https://jrl.ui.ac.ir/article_22044_20f24286c90fd472d1c8ca42db7d3e6d.pdfدانشگاه اصفهاننشریه پژوهش های زبان شناسی2322-34139120170823Applicative Construction: A Description and Theoretical Implicationsساخت الحاقی: توصیف و پیامدهای نظری991202209810.22108/jrl.2017.86362.0FAیادگارکریمیدانشگاه کردستانالههنجفیدانشگاه کردستانJournal Article20160120Application, descriptively speaking, is a grammatical term used to refer to a morphosyntactic process which affects the argument structure of a verb through either the introduction of a new argument to the argument structure of the verb or the promotion of an indirect argument with an oblique status to a direct argument status. Description, and let alone analysis, of application and the ensuing applicative constructions in Iranian languages have largely failed to draw the attention of researchers working on these languages; accordingly, the current research represents the first serious attempt to study application and the applicative constructions in an Iranian language, that is Kalhuri Kurdish. To be more specific, this papers aims at introducing a set of descriptive tools to characterize the applicative construction and at elaborating on the theoretical dimensions and implications of such constructions in the light of empirical findings from Kalhuri Kurdish. As such, the current research is setting a preliminary basis for further exploration of the properties of such constructions in Iranian languages.از منظر توصیفی، فرایند الحاق به فرایندی نحوی- ساختواژی اطلاق میشود که در آن یک حرف اضافه با پیوستن به فعل موضوع جدیدی را به ساختار موضوعی فعل اضافه میکند و یا اینکه یک موضوع غیرمستقیم را به موضوع مستقیم فعل بدل میکند. موضوع الحاقی غالباً دارای یکی از نقشهای معنایی بهرهور، ابزار، مکان و یا جهت میباشد. در پژوهشهای زبانشناسی توصیفی/نظری، شناسایی، توصیف و تحلیل این فرایند و ساختهای مشتق از آن در زبانهای ایرانی مورد غفلت قرار گرفته است و لذا این پژوهش نخستین گام جدی در راستای معرفی و بررسی این ساخت در یکی از زبانهای ایرانی، کردی کلهری، میباشد. بهطور مشخص، در این مقاله، ساخت الحاقی در زبان کردی کلهری با تکیه بر جنبههای توصیفی و نظری آن مورد کنکاش قرار میگیرد و از این رهگذر ملاکهای تشخیص این ساخت و تحلیل ساز و کارهای نحوی دخیل در اشتقاق آن در انگاره زایشی کمینهگرا معرفی میگردند.https://jrl.ui.ac.ir/article_22098_ce9e5d0f3ca624d04943731416178a60.pdf