چکیده
گفتمان اصول گرا در انتخابات مجلس شورای اسلامی 1390 خرده گفتمانهای متعددی را در خود جای داد. جبهه متحد اصول گرایی و جبهه پایداری از مهمترین و تأثیرگذارترین خرده گفتمانهای اصول گرا در انتخابات 1390 بودهاند. این تحقیق بر آن است تا بر اساس تلفیقی از نظریه گفتمان لاکلا و موف (2001) و تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف به بررسی منازعات معنایی این دو خرده گفتمان در انتخابات مجلس شورای اسلامی 1390 بپردازد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که گفتمان جبهه متحد اصول گرایی دالهای شناور خود یعنی «عدالت»، «معنویت»، «پیشرفت»،«خدمت رسانی»، «ارزش ها»، «توسعه ی اقتصادی»، «اسلام» و «مقاومت» را حول دال مرکزی «ولایت» شکل داده است. در مقابل، گفتمان جبهه پایداری انقلاب اسلامی دالهای شناور «معنویت»، «عدالت»، «ارزش ها»، «خدمت رسانی»، «مقاومت» و «عقلانیت» را حول دال مرکزی «ولایت» مفصلبندی کرده است.
)