پژوهشگران موظفند نوع و میزان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی را در مقالات بهطور کامل اعلام کنند. این اعلام باید شامل نام ابزار، نسخه نرمافزار، تاریخ استفاده و توضیح درباره نقش آن در بخشهای مختلف پژوهش باشد. بهعنوان نمونه، در صورتی که از هوش مصنوعی برای تولید متن یا تحلیل داده استفاده شده، ذکر منبع، روش بازنگری و توضیح اعتبارسنجی الزامی است.
یکی از نکات کلیدی، تأکید بر مسئولیتپذیری پژوهشگر است. پژوهشگر نمیتواند مسئولیت صحت علمی محتوا یا نتایج را به هوش مصنوعی واگذار کند و همچنان پاسخگوی کیفیت و اعتبار علمی اثر خواهد بود. به بیان دیگر، هوش مصنوعی تنها یک ابزار کمکی است و جایگزین قضاوت علمی انسان نمیشود.
داوران باید در بررسی مقالات دقت کنند که استفاده از هوش مصنوعی بهدرستی ذکر شده و موجب نقض اصول اخلاق پژوهش نشده باشد. در صورت مشاهده ابهام، داوران مجازند از پژوهشگر درخواست توضیح یا منبع معتبر کنند. همچنین توصیه شده است داوران نسبت به استفاده یا عدم استفاده از هوش مصنوعی تعصب نداشته باشند و تنها براساس صحت علمی و اخلاقی اثر داوری کنند.
هدف نشریه پژوهش های زبانشناسی «استفاده مسئولانه از ظرفیتهای هوش مصنوعی در خدمت ارتقای پژوهش» اعلام کرده و تأکید دارد که اجرای دقیق آن میتواند از بروز مشکلاتی همچون سرقت علمی، نقض حریم خصوصی و انتشار دادههای نادرست جلوگیری کند.