تناظر یا تقابل ساختی مصدرهای مرکب و همتای فاقد همکرد؟ تبیینی در چارچوب صرف توزیعی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استادیار گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

رابطه ساختاری و معنایی میان مصدر مرکب و همتای متناظر فاقد همکرد آن از موضوعات مورد توجه در حوزه صرف و نحو زبان فارسی است که عموماً بر فرض حذف همکرد در جفت متناظر استوار است، بدون آن‏که در تأیید یا ردّ آن، پژوهشی انجام شده باشد. نوشته حاضر بر آن است با بررسی ساخت نحوی و ویژگی‌های اسم‌فعل‌گونه مصدر مرکب، فرض حذف همکرد در همتای متناظر بسیط را ارزیابی کند و بنابراین در پی آن است که نحوه اشتقاق و تقابل یا تناظر احتمالی دو ساخت مذکور را مشخص و تبیین نماید. برای نیل به هدف مذکور، از چارچوب صرف توزیعی استفاده شده است؛ چراکه به دلیل فاقد مقوله بودن ریشه‏ها در بدو اشتقاق، رفتار دو یا چندگانه واحدهای واژگانی زبان به خوبی قابل توضیح است. نتایج حاصل از بررسی، مؤید آن بود که نه تنها ساخت نحوی یکی با حذف همکرد از دیگری به دست نمی‌آید، بلکه دو ساخت مذکور از نظر نحوی کاملاً متفاوت هستند. مصدر مرکب مراحل اشتقاق را طبق الگوی پیشنهاده پیموده و کلیه ویژگی‌های اسم‏ـ‏فعل‌گونه را کسب می‌کند در حالی که ساخت‌های فاقد همکرد، در واقع ساخت‌های اسمی و بالطبع صرفاً با ویژگی‌های اسمی هستند. در این راستا تحلیلی برای تبیین میزان شفافیت و زایایی این دو ساخت و نحوه رفع محدودیت‏های ناشی از آن ارائه شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Correspondence or Contrast between Compound Infinitives and the Missing Light Verb Counterparts? An explanation in the Distributed Morphology framework

نویسندگان [English]

  • Claris Sarkissian 1
  • Fatemeh Bahrami 2
  • Mazdak Anoushe 3
1 PhD candidate in Linguistics, Department of Linguistics, Faculty of Letters and Human Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor in Linguistics, Department of Linguistics, Faculty of Letters and Human Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
3 Department of Linguistics, Faculty of literature and humanities, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]

The structural and semantic relationship between the compound infinitive and the corresponding simple counterpart missing light verb is one of the topics of interest in the field of grammar and syntax of the Persian language, which is generally based on the assumption of the omission of light verb in the corresponding pair, without has been any research to confirm or reject the claim. This article aims at investigating the syntactic structure of the two constructions, to evaluate the assumption of the omission of the light verb, and therefore, it seeks to determine and explain the derivation of the two mentioned structures and their probable distinctiveness or correspondence. To achieve the goal, the Distributed Morphology approach has been taken; As the roots has no category at the beginning phase of the derivation, the dual or multiple behavior of the lexical units can be explained well. The investigation confirmed that not only the syntactic structure of one cannot be obtained by the omission of the light verb from the other, but also that the two constructions are completely different in terms of syntactic structure. The compound infinitive has followed the steps of derivation according to the suggested pattern and acquires all the nominal-verbal characteristics, while the constructions lacking light verbs are actually nominal constructions and of course only with nominal characteristics. In this regard, an analysis was presented to explain the level of transparency and productivity of these two structures and how to take away the usage limitations through the context.

کلیدواژه‌ها [English]

  • compound infinitive
  • missing light verb infinitive
  • productivity
  • transparency
  • Distributed Morphology